Ταρατσόκηπος σε ταράτσα κατοικίας στο Γαλάτσι.
Ως περιμετρική περίφραξη χρησιμοποιήθηκε βασικός μεταλλικός σκελετός αραιής κατασκευής ο οποίος επενδύθηκε με σανίδες εμποτισμένης ξυλείας σε οριζόντια διάταξη και συγκεκριμένη πυκνότητα. Μεγάλο μέρος της έκτασης επενδύθηκε με γκαζόν και άλλα φυτά. Στηθαία οριοθέτησης των κήπων από μασίφ τσιμέντινο τούβλο. Ως υλικό περαιτέρω εδαφοκάλυψης χρησιμοποιήθηκε το άσπρο χαλίκι και το γκρίζο ποτάμιο βότσαλο. Χρησιμοποιήθηκαν ξύλινες μακρόστενες και κυβικές ζαρντινιέρες όπου φιλοξενούνται τα μεγαλύτερα φυτά. Εγκαταστάθηκε σύστημα αυτόματου ποτισμού. Η σύνθεση ολοκληρώθηκε με τη φιλόξενη σκιά μιας ξύλινης πέργκολας καλυμμένης με κεκλιμένα πηχάκια ποικίλης σκίασης, επάνω από ξύλινο πάτωμα αντιολισθητικής σανίδας.
Ο ιδιοκτήτης αργότερα ιδιοκατασκεύασε τραπέζια και καθίσματα, και έως τώρα επιδεικνύει αξιοζήλευτο ενδιαφέρον στη συντήρηση του ταρατσόκηπού του.
Μελλοντικά έργα: Οικολογικότερη διαχείρηση του νερού βροχής και ποτισμού, και εγκατάσταση φωτοβολταϊκών συλλεκτών ενεργείας.